Categorieën
Actualiteit Literatuur Therapie tip

CARE-model uitgelegd en onderbouwd

Een leestip! In december 2024 heeft The Arthur M. Blank Center for Stuttering Education and Research alles wat zij onderzocht hebben en weten over therapie samengevat. Er is 20 jaar van onderzoek -en vooral!- praktijkervaring gebundeld tot één artikel. Ze willen hierin laten zien dat er een alternatief is voor stottermodificatie en fluency shaping therapie. Ze beargumenteren vanuit een enorme hoeveelheid kennis waarom we kunnen nadenken over het aanbieden van een alternatief dat neurodiversiteit bekrachtigt.

De auteurs, Courtney Byrd, Geoff Coalson en Ed Conture, vatten hun artikel als volgt samen:

Het doel van dit artikel is om een therapietheorie voor stotteren te presenteren, samen met de bijbehorende aannames en bevindingen uit gerelateerde empirische studies. Specifiek stellen we het Blank Center CARE™ Model van Behandeling (CT) voor stotteren voor, dat verschilt van het huidige, veelgebruikte vloeiendheidsmodel van behandeling (FT). Het CT weerspiegelt de overtuiging van de auteurs dat er behoefte is om af te stappen van behandelingen die gericht zijn op vloeiendheid of ogenschijnlijk validistisch zijn (d.w.z. elke aanpak die probeert een beperking te veranderen, genezen of “repareren”).

De auteurs pleiten voor een verschuiving naar een behandeltheorie die gericht is op het welzijn van de gehele persoon en stottertherapie benadert buiten het kader van vloeiendheidsvorming en stottermodificatie. Ter ondersteuning van deze overwegingen biedt dit artikel voorlopige bevindingen uit zowel niet-klinische als klinische studies naar het gebruik van het CT bij kinderen en volwassenen. Hoewel voorlopig, lijken deze bevindingen empirische steun te bieden aan de overtuiging van de auteurs dat de behandeling van stotteren moet veranderen.

Kort gezegd, een verandering in de tijdgeest rondom de behandeling van stotteren kan bijdragen aan een bijbehorende paradigmaverschuiving van FT naar CT bij het behandelen van stotteren bij kinderen en volwassenen.

https://www.frontiersin.org/journals/psychology/articles/10.3389/fpsyg.2024.1488328/full